معالجه با مسكرات و محرّمات جايز نيست خداوند متعال در سوره‌ى بقره آيه‌ى 219 مىفرمايد : « اى پيامبر درباره‌ى شراب و قمار از تو مىپرسند ، بگو هر دو گناه بزرگى است و در آنها ( براى بدن ) منفعتى نيست » . همين‌طور در سوره‌ى مائده آيه‌هاى 90 و 91 مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد شراب و قمار و بت‌ها و از لام ( نوعى بخت‌آزمايى ) پليدند و از اعمال شيطانند ، از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد . شيطان مىخواهد از اين راه در ميان شما دشمنى ايجاد كند و شما را از ذكر خدا و از نماز بازدارد آيا با اين همه زيان و فساد و با اين نهى اكيد ، از مصرف آن خوددارى نخواهيد كرد ؟ » « خمر » به معنى پوشش است و به هر چيزى كه چيز ديگر را بپوشاند و مخفى كند « خمار » مىگويند . ولى در اصطلاح شرع به هر مايع مسكر ( مست‌كننده ) خمر گفته مىشود ، خواه از انگور گرفته شده باشد و يا از كشمش ، خرما و يا هر نوع مشروب الكلى ديگر . عمر بن اذينه مىگويد : نامه‌اى به امام صادق عليه السّلام نوشتم و سؤال كردم شخصى مبتلا به بيمارى باد بواسير است اگر يك جام شراب بنوشد ولى قصد لذت نداشته باشد بلكه براى مداوا بنوشد چه حكمى دارد ؟ امام صادق عليه السّلام فرمود : « جايز نيست حتى يك جرعه » و سپس فرمود : « خداوند عز و جل شفا را در چيز حرام قرار نداده است . ابى بصير مىگويد : ام خالد عبديه خدمت امام صادق عليه السّلام آمد درحالىكه من آنجا بودم و سؤال كرد : « شكم من صدا مىكند و پزشكان گفته‌اند بايد شراب انگور بخورم ، آيا جايز است ؟ امام صادق عليه السّلام فرمود : چه چيزى مانع تو از نوشيدن شراب است ؟ » گفت : در دين مقلد و پيرو شما هستم . امام صادق عليه السّلام فرمود : « بدان كه من حتى يك قطره از آن را نمىچشم و قسم به خدا كه اجازه نمىدهم تو هم يك قطره از آن بنوشى و چيزى كه نجس است شفا نمىدهد » . همچنين روايات زيادى داريم كه درمان با مسكرات و محرمات را جايز نمىدانند . دانشمندان ، زيان‌هاى نوشابه‌هاى الكلى را از جهات مختلف مانند اثر الكل در كاهش عمر ، نسل ، اخلاق ، اجتماع ، اقتصاد و . . . مورد بررسى قرار داده‌اند و معتقد شده‌اند كه در همه‌ى اين موارد الكل ، زيان‌هاى فراوانى دارد .